Verslag Wereld Jamboree deel 2

Enkele weken geleden ontvingen hebben we hier al een kort verslag geplaatst van de belevenissen van de vier Shawano-leden die deelnamen aan de Wereld Jamboree in Japan. Zoals beloofd, hierbij de rest van het verslag:

11863156_805150349604895_1330632824_o

Het is inmiddels alweer een maand geleden dat wij terug zijn gekomen uit Japan. We zijn weer helemaal uitgerust en bijgekomen van ons geweldige avontuur. We hadden veel te moeten verwerken en de eerste dagen dat we thuis waren, waren we dan ook erg moe en kwamen er steeds meer stukjes (niet in chronologische volgorde) van ons verhaal naar buiten.

Dit is wat een Engelse scout ons vertelden voordat we vertrokken:
`You go away like a duck and comes back as an eagle`.
Je gaat iets heel bijzonders meemaken. Niet veel mensen krijgen de kans om naar Japan te gaan en een Wereld Jamboree mee te maken. Je gaat nieuwe dingen leren. Je gaat een ervaring maken die je moet gaan verwerken de eerste weken als je thuis komt. Je gaat veranderen in positieve zin. Je wordt zelfstandiger. Je gaat als een eendje weg en komt als een arend terug.

Ons avontuur ging beginnen. Op naar Japan!

De eerste 10 dagen van ons avontuur hadden we zoals we al eerder vertelden een voorreis. In de deze voorreis ging het vooral om de kennismaking met Japan; de bevolking, de cultuur, de gewoontes en de omgeving. We hebben tempels bezocht, zijn naar een aquarium geweest, we hebben gezwommen en hebben in de stad rondgelopen. Deze dagen was je vooral met je troep aan het reizen en aan het genieten van het feit dat je in Japan bent. We hebben in 4 soorten hostels overnacht. Het eten was er overal vrij vergelijkbaar met elkaar en niet heel lekker. Je kreeg voornamelijk rijst te eten, wat niet echt voedt. Er werd goed opgelet dat we ook andere dingen aten, waardoor we nog een beetje variatie hadden en genoeg voedingsstoffen binnen kregen. Ook werd er goed opgelet dat we genoeg dronken (minstens 2 liter per dag, het liefste meer). Het was erg warm in Japan en dus erg belangrijk dat je genoeg dronk. Niet alleen de warmte zorgde ervoor dat je veel moest drinken, maar ook het vele reizen met de bus. ’s Middags kregen we lunchboxen, ook wel bekend als bentoboxen, te eten. De voorreis was superleuk, maar iedereen verheugde zich wel al op het Nederlandse eten. Het vertrouwde eten, waarvan je weet wat je eet en bijvoorbeeld niet een raar grijs flubberig ding met zwarte stippen moet eten. Als afsluiting van de voorreis verbleven we 24 uur bij een Japans gezin. Het was erg bijzonder om bij Japanners thuis te zijn. Het communiceren met de mensen was wel een beetje lastig af en toe, maar met handen en voeten kwamen we al een heel eind. Toen we na de HoHo (home hospitality) weer met de hele troep in de bus zaten, deelden iedereen zijn ervaringen met elkaar.

De laatste 10 dagen waren we bij de Wereld Jamboree. Het was heel bijzonder om zoveel soorten mensen en verschillenden culturen en landen om je heen te zien. Iedereen heeft andere gewoontes en vindt andere dingen normaal. Dat was af en toe wel te merken. Zo staan sommige landen ’s ochtends om 6 uur de vlag al te hijsen, terwijl andere geen vlag hijsen en uitslapen tot half 8. Dit was zeker uitslapen, want we moesten vaak om 5 uur of 6 uur ons bed al uit. Het programma begon soms best vroeg, wat voor ons Nederlanders wel fijn was, want de warmte was ’s middags niet echt fijn. Je had dan niet echt meer fut en energie om nog een spel te gaan doen of om een hike te gaan lopen. Op de Wereld Jamboree hadden we verschillende onderdelen/ onderwerpen waarvan je er elke dag 1 deed. Zo had je water, peace, GVD, nature, science, culture en community. Bij Peace gingen we naar Hiroshima. Dit had veel impact om velen van ons. De atoombom heeft veel schade aangericht en de gevolgen voor de inwoners waren vreselijk. In het museum kregen we plaatjes te zien van mensen waarbij de huid helemaal was weggesmolten en als grote vellen aan de armen en benen hingen. Ook een foto van een meisje waarbij je haar botten kon zien en de afdruk van haar kimono in haar lichaam stond gebrand was te zien. De Foto´s en beelden waren niet allemaal even prettig om te zien. Als je zoiets ziet besef je pas hoeveel impact de bom heeft gehad op Japan. De inwoners hebben er nog altijd moeite mee, sommigen hebben familie of vrienden verloren, anderen kennen weer mensen die iemand zijn verloren door de atoombom.

Na de Jamboree hadden we nog een hele korte nareis. Hierbij sliepen we 1 nacht in een hostel en bezochten we nog een schrijn en een hertenpark. Na 20 vermoeiende dagen, waarin we veel meegemaakt hebben, gezien hebben, gelachen hebben, weinig geslapen hebben en echt een onvergetelijke reis gemaakt hebben, gingen we weer naar huis.

Wij hebben er echt super erg van genoten en zouden elk moment weer terug willen. Alles wat we daar beleefd hebben, zullen we (grotendeels) voorlopig nog niet gaan vergeten. Het was een hele ervaring. Als iemand aan ons vraagt, wat vind je nou van Japan, dan valt dat echt niet te omschrijven. Je moet alles meemaken om te begrijpen hoe wij het ervaren hebben. Door foto´s te zien krijg je wel een beetje een beeld van hoe Japan is en hoe onze reis was, maar de sfeer en de gezelligheid zou iemand anders zich nooit kunnen voorstellen.

Als je de kans krijgt en het geld hebt om in 2019 naar de Wereld Jamboree in de Verenigde Staten te gaan, dan raden wij je dat echt aan. Het is echt een onvergetelijke reis. Je leert heel veel, je maakt kennis met andere culturen en je leert er voor jezelf te zorgen en zelfstandiger te worden.
3 weken zijn lang als je eraan begint, maar zijn voorbij gevlogen als je er naar terugkijkt.

WA: a Spirit of Unity!

Auke, Noa, Vincent en Angela